فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٩٩ - ٦ ابن السكّيت

٤. حمران بن أعيناو برادر زرارة بن اعين، امام و پيشواى علم نحو بود و به حديث و لغت و قرآن، اهتمام خاصى داشت و دانش نحو و قرائت را از فرزندان ابوالاسود فرا گرفت، و فرّاء نيز نزد او براى اخذ دانش زانو زد، همچنان كه حديث را از امام سجاد و باقر و صادق(عليهم السلام) فرا گرفت. در حقيقت بيت آل اعين، از بزرگترين بيوت شيعه كوفى است تا آنجا كه ابوغالب زرارى متوفاى ٢٨٦هـ كتابى درباره اين خاندان نوشته است. او در اين كتاب مى گويد: حمران از بزرگان مشايخ شيعه و در علم نحو و لغت چيره دست بود.[١]

٥. ابوعثمان مازنىنام او بكر بن محمد است. نجاشى درباره او مى گويد: سرور دانشمندان در نحو و لغت بود و مقدمه او در ميان دانشمندان، شهرت بسزايى دارد. او از دانشمندان اماميه است كه به دست إسماعيل بن ميثم تربيت شده و در ادبيات عرب، كتابى به نام كتاب التصريف و كتاب ما يلحن فيه العامة، تأليف كرده است و در سال ٢٤٨هـ درگذشته است.[٢]

٦. ابن السكّيتاو يعقوب بن إسحاق از خواصّ اصحاب امام جواد و امام هادى(عليهما السلام)بود. وى از امام جواد(عليه السلام) نقل روايت كرده و مسائلى را مطرح نموده است. متوكل او را